Vitalis Den Haag
Verhalen
Zooitje
Het afgelopen hele jaar heb ik S. begeleid, een meisje van 11 jaar. Ze was vanwege haar suikerziekte aangemeld door het ziekenhuis.
Toen we begonnen kwam er in de eerste gesprekken met de casemanager naar voren dat S. wel wat vaak de neiging had te liegen over van alles en nog wat.
Wat ik geprobeerd heb, is om van deze eigenschap een kwaliteit te maken en haar fantasie juist flink te stimuleren. We praatten samen over wat voor beroepen je een rijke fantasie goed zou kunnen gebruiken. Ook tijdens ons bezoek aan het Museon kwam het goed van pas: ik vroeg haar of ze uit eigen fantasie een toelichting wilde geven op alles wat we daar zagen. Het was ongelooflijk wat ze allemaal te vertellen had: een heel verhaal over een mummie, wie hij was geweest, wat hij allemaal had gedaan, hoe hij daar terecht was gekomen. Bij alles wat we zagen had ze de meest geweldige dingen te vertellen, het ene verhaal na het andere. We hebben ook erg gelachen, want er zaten gekke dingen bij.
Verder waren we, een van de eerste ontmoetingen, bij mij thuis aan het knutselen of koken toen ze voorzichtig en bescheiden zei: ja maar M. ik wil toch niet rotzooi gaan maken in jouw huis? Mijn reactie: jawel, juist leuk. Laten we er een zooitje van maken! Ze moest lachen en zei: M. je hebt een goed hart.